De Verslaafde Danser

De Verslaafde Danser

77 Gedichten en Proza over dansen


Er wordt te weinig gedanst op de wereld. 

Mensen verliezen verbinding met elkaar, zowel fysiek als geestelijk. 

De samenleving jaagt velen achter een scherm dat mensen angstig en onzeker maakt. Soms lijkt het gemakkelijker om met dingen om te gaan dan mensen. 

Door het dansen worden verschillende welzijnshormonen aangemaakt die je niet gezamelijk kan aanmaken achter een scherm. Ze geven een welbevinden en brengen rust in het hoofd en in het hart. Dansen is een sport die iedereen gelijk houdt en vrolijk maakt. Mekaar aanraken, mekaar in de ogen kijken, naar mekaar glimlachen is zo belangrijk voor een voelend leven want in onze haast en dagelijkse verontwaardiging lijken we dit te verliezen. 

Dansen helpt ons terug te brengen naar de kern van ons bestaan en naar de wederkerigheid in onze relaties. 

Wanneer je alleen of met twee danst, ligt hoop en vreugde binnen handbereik. 


 

Uit de gedichtenbundel "De Verslaafde Danser"

 

Fontein

 

je ziet jezelf als levenslustig

elke dansavond is een liefkozing

iemand zei, je danst als druppels uit een fontein, openwaaierend als tranen van vreugde

stromend en weelderig

 

elke druppel in je werkt samen vanuit de diepte

als een weldaad dat het hart schoon wast, kussend en bundelend

en duikend in je verbeelding

 

je stijgt als warmte de hemel in

je wilde ook weer landen want zo lang alleen

in de lucht was niet goed voor je

en toch, je wilde krachtig stijgen, opengaan, weer samenkomen en ineenvloeien

als een verslaafde danser

 

Bloemen in je huid

 

omdat bloemen zo mooi glimlachen 

naar mensen wou ik er in  je huid steken

en in je buik en in je mond

 

bontgekleurde bloemen als een regenboog

die in de ogen kijken wanneer de zon

in het hart schijnt

 

er mogen ook zonnebloemen bij zijn die keren

naar de glimlach op je gezicht 

en vlinders die je dag komen zeggen

 

en telkenmale je weer keert in onze dans

zal ik je geuren, en glimlachen

en in mijn longen zal jouw geur zich hechten

aan mijn levensadem

 

De Verslaafde Danser

 

een verslaafde danser draagt zijn 

goed gevoel mee als een sierraad

in zijn kledij en in de diepe kamers van zijn hart

 

het ingedreven goud van zijn vreugde 

ligt te blinken in zijn ogen

hij ziet enkel glans in de wereld

 

zie hoe hele dansfeesten stromen

in zijn aders van plezier

geen druppel wordt vergoten

 

en in zijn lijf woont een heel volk van goed gevoel

er gebeurt zoveel in dat lijf

de man van 2 meter verrijst uit zijn gewrichten

 

Bloemen

 

ik heb bloemen in je waaier gelegd

zodat na onze dans de geuren van goed gevoel

je blijven toewuiven

 

maar het liefst wil ik de bloemen op je kleedje

weer tot leven slingeren wanneer we opnieuw dansen

zodat ze samen met mijn gedachten

je aanraken op de huid

 

en dan wil ik je dicht bij me 

als bloemen op een ongemaaid veld

en wanneer je slaapt kom ik met goed gevoel

weer bij je in bed zodat mijn vreugde

als een bloem in jou groeit

 

Jaguar

 

in mijn wezen woont een onbevreesde dier

bol van krachten dat zich onbevangen

naar buiten beweegt als een danser dat doet

 

het rood van mijn daden dat het inwendige dier

in mij verraadt, vloeit met krachtig leven

door mijn kringloop en wint moed uit elk gebaar 

 

zijn lenigheid en veerkracht breken in mij iets los 

als een opgewekte beweging 

en in zijn blik staat trots te glanzen 

als in een vacht

 

dan plots, stijgen uit mij grootmoedige gebaren op

die zich woest en bijtend, en met strijd voortgedrongen

mijn goed gevoel in zijn kracht verheffen

 


Uit de gedichtenbundel "Gewoon Blijven Dansen" (nog niet uitgebracht)

 

De Verleiderhaar langoureuze benen dienen

om haar grote glimlach te dragende danser hoopt in stilte

dat zij hem zullen omhelzen als armende bloemen op haar kleed vallen kort uitintussen staan de ellenlange benen

aan de zijkant van de dansvloer

zo stil als een balerinawanneer ze begint te dansenwordt zijn adem gesmoordze danst licht want zijn hart ligt onder haar voetenhaar adembenemende benensleuren elk frans woord van zijn tongde danser houdt vast van haarzij danst waar haar liefde gaatals op dun ijs en laat hem bevriezen in zijn willenze schrijft poëzie met haar benen

 

Weet Je Nog

 

weet je nog liefje die nacht toen we

samen dansten daar in die tent

dat we zwijgzaam met elkaar praatten

ons hart opspringend als jeugd 

bij elke geringste beweging 

jij was zo volgzaam als een refrein 

 

ik had die dansavond in mijn jas

willen wikkelen en naar huis dragen

en ‘s nachts zorgvuldig de opgetekende

stapels verhalen in de boekenkast zetten

zodat elke dag de gedachte vast houdt

voor een volgende dans

 

weet je nog hoe het dansen ons leven

had en niets ontbrak

hoe diep we mekaar raakten met onze

vingers en alles aankwam

hoe heerlijk licht onze verliefde

gezichten de avond bloot legden

onze bewegingen spraken eenvoudig 

we hadden onze handen vol aan het

lezen van mekaars verhaal

 

Jeugd

 

je stond daar met je opspringende jeugd

ik vroeg, wat ga je er mee doen ?

meenemen voor altijd, zei je

 

Soms, op de dansvloer

 

soms, op de drukke dansvloer

staat mijn moeder naar mij de glimlachen

ik lach terug zoals zij lacht

zij staat er met het vrolijke leven

roepend uit een droom

 

aan de buitenkant opgewonden 

binnenin trappelende gedachten van vreugde

haar geheimen prijsgegeven

als muziek aan de lucht

ze staat er met haar

beschermende moederschoot

 

haar ogen praten

met haar handen glimlacht ze

rond haar gloeit de eeuwigheid

dansers verhinderen haar vleugels open te slaan

om terug te keren

 

Nacht

 

twee uur 's nachts, ik lig in bed

stil kruipt de zalige vermoeidheid

van een dansavond

naar de uiteinden van mijn slaap

ik dwaal in vrijheid

 

in mijn lichaam spartelen

nog enkele spieren onbestemd na

wil mijn hoofd elk klein geluid van opwinding

van haar afschudden

 

de lakens houden elke gedachte warm

ik luister naar het ritme van goed gevoel

hoe vrolijk het hier samen met mij ligt

als het warme avonduur op een strandvakantie

 

 

 

Terwijl 

 

ik kijk naar je terwijl je danst

mijn ogen zien je graag

zoals alle onzichtbare dingen mekaar zien

tussen hart en ziel

zoals muziek en lucht en je licht voor mijn ogen

 

je raakt me aan

mijn huid voelt je graag 

gelijk alle tastende verleidingen

je liefkozingen passen me als danskleren

zonder trots of waan

maar oprecht als de hand van een kind

 

en terwijl je verder danst gaat mijn liefde 

naar je open als muziek 

zonder me af te vragen hoe of waarom

het gefluister van charme

je bewegingen breken mijn hart open 

als een ster dat in vele wensen uiteenvalt

 

 

Na Het Dansen

 

Ik wil bij iemand zijn na het dansen

na het hijgen van de avond

nadansen met woorden 

Ik wil navoelen met veel tegelijk

bij haar zijn met het in- en uitgaan van de nacht

Ik wil in haar woorden kruipen  

na de warme en intense avond 

en ik wil haar in- en uitluisteren

na de muziek in haar binnenwereld

en de bodem van haar voelen raken 

diep waar zij het goedgevoel treft 

dat is achtergebleven als de glimlach 

op het gelaat van een gever

ik leg mijn ogen groot op haar

ze houden haar zachtjes vast 

en laten haar gaan in de rustig in- en uitademende

nacht wanneer de liefde nabeweegt

aan de hand van onze dans

 

 

 

Sensueel 

 

de muziek breekt onweerstaanbaar door

wiegende heupen, blanke dijen, strelende vingers

je bent een hemel zoals je daar danst in overvloed

gevleugeld en sensueel beweeg je

je ogen doen het stuifmeel van mijn lust

reizen op de wind in je valleien

 

in mij dringt je sexuele energie 

met zijn machtige invasie

mijn verlangen loopt om je heen in cirkels

de tong van mijn begeerte zoekt naar stille woorden

en daar in jou, huizen warme stemmen vol sensualiteit

 

lichaam van wellust, vogel van vrijheid

je ogen vol verleiding

je past helemaal in mijn armen

ik ga in je over en je verhevigt mijn willen

de lippen van onze zielen zijn vochtig en beminnen elkaar

dans dicht met mij 

doorheen de in- en uitgaande nacht

 
 

 

Huidhonger

 

je zegt, lees me als begin en einde

als een blinde lees ik met mijn vingertoppen

elke afdruk op je lichaam

ik betast je met de intimiteit van mijn gedachten

elders wil ik niet zijn

 

je bent met zoveel mooie woorden

in de wildernis van mijn verbeelding 

er ligt gewilligheid in de ogen

van mijn verlangen

 

ik wil doorheen de stegen van je huid dansen

en verdwalen in de avonturen van je heupen

de hoogbenige schoonheid van je woorden

brengt volzinnen in mijn zintuigen

 

soms golft je buik over mijn hartstochten 

wanneer je ogen op de mijne rijmen

of wanneer ik je lees tussen de regels van je borsten

 

je lichaam schrijft in mijn vlees het liefdesverhaal

dat je voor me danst

ik zit ergens in de plooien van je huid

en lees je met gevoel zo diep 

zoals je zelf bent geschreven